Nie ukrywam, że poniekąd sam wyjazd w góry był dla mnie nowością. Byłem wcześniej kilka razy w Zakopanem. Ale czy wcześniejsze pobyty mogę nazwać 'wyjazdem w góry?’? Z pewnością nie – dzisiaj mogę to powiedzieć. Moje poprzednie wizyty określiłbym raczej mianem 'pobytu w Zakopanem’ (nawet nie 'pobytem w górach’).

Wynika to z faktu iż wcześniejsze wyjazdy były na zasadzie wynajęcia kwatery w mieście, spaceru po Krupówkach i Morskie Oko. Wstyd się przyznać, ale żyłem w przekonaniu iż szlak nad Morskie Oko się na nim kończy. Wiecie, że dalej już nic nie ma. To samo w sobie świadczy o tym jakie miałem doświadczenie z górami.

Wrześniowy wyjazd został mi zaproponowany przez moich rodziców którzy chodzą po górach od około pięciu lat. Górskie wędrówki stały się ich wielką pasją co z pewnością dało się wyczuć podczas rozmowy z nimi po ich powrotach z wyjazdów. Z każdego pobytu w tatrach pokazywali mi masę zdjęć i nagrań które nie powiem – robiły na mnie wrażenie.

Wiedziałem wtedy, że w przyszłości chciałbym spróbować takiej fotografii krajobrazowej. Mieć okazję fotografować górskie krajobrazy.

Ale i przede wszystkim zobaczyć na własne oczy prawdziwe piękno tatr. Które gdzieś wcześniej za każdym razem było mi dane tylko liznąć z daleka.

Rodzice wyjazd proponowali mi już od jakiegoś czasu. Zawsze jakoś było to utrudnione. Przede wszystkim wynikało to z faktu iż jeszcze na ten moment jeszcze mieszkamy w Holandii. Wiesz urlopy, odległość… Dużo łatwiej byłoby gdybyśmy byli na miejscu w Polsce.

No, ale nic! Wrześniowy wyjazd udało nam się tak dograć, że akurat planowaliśmy przyjazd do Polski. Propozycja została w końcu zaakceptowana.